مقالات

تأثیر تشکیل کربن بر عملکرد کاتالیست‌های ریفرمینگ و راهکارهای بهینه‌سازی

در تحقیقی که توسط متخصصین شرکت اپیک انجام شد نشان داده شده است که تشکیل کربن در منافذ کاتالیست تأثیر قابل توجهی بر عملکرد و دوام آن دارد. تجمع کربن می‌تواند باعث تضعیف ساختار مکانیکی کاتالیست و حتی شکستگی گلوله‌های کاتالیستی شود، که منجر به افزایش افت فشار در لوله‌های ریفورمر خواهد شد. این افزایش افت فشار می‌تواند جریان گاز را درون لوله‌های ریفورمر محدود یا متوقف کند، و در نتیجه موجب داغ شدن بیش از حد لوله‌ها شود که یک چالش عملیاتی مهم است.

 

مدل کاتالیستی مورد بررسی توسط تیم متخصصین شرکت اپیک دارای استحکام خردش بالا، حدود ۳۵۰ کیلوگرم نیرو (kgf) است که سه برابر بیشتر از کاتالیست‌های صنعتی ریفورمینگ بخار می‌باشد. با این حال، میزان تشکیل کربن در این کاتالیست‌ها به اندازه‌ای است که می‌تواند باعث شکستگی گلوله‌های کاتالیستی شود. علاوه بر این، تشکیل کربن می‌تواند منجر به ایجاد نوارهای داغ (hot bands) روی لوله‌های ریفورمر شود که تأثیرات نامطلوبی بر عملکرد واحد ریفورمینگ دارد.

برای کاهش مشکلات ناشی از تشکیل کربن، استفاده از  potassium promoter  یک راهکار مؤثر محسوب می‌شود. مروج پتاسیم جذب بخار آب را روی سطح کاتالیست بهبود می‌بخشد، که در نتیجه سرعت گازسازی کربن را افزایش داده و تشکیل رسوبات کربنی را کاهش می‌دهد. این فرآیند منجر به بهبود عملکرد و افزایش طول عمر کاتالیست‌ها در واحدهای صنعتی ریفورمینگ می‌شود.

این بررسی نشان‌دهنده اهمیت انتخاب صحیح مواد اولیه و استفاده از فزودنی‌های بهینه‌ساز عملکرد کاتالیست برای دستیابی به فرآیندهای پایدار و بهینه در صنعت فولاد و پتروشیمی است. شرکت‌هایی که به دنبال حداکثر بهره‌وری و کاهش مشکلات عملیاتی هستند، می‌توانند با طراحی مناسب ترکیب شیمیایی کاتالیست‌ها، عمر مفید سیستم‌های ریفورمینگ خود را افزایش دهند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *